این آزمون جامع از همهی شش بخش دوره سؤال دارد (۳۰ سؤال، هر کدام شش گزینه). گزینههای غلط دستورها و تصورهای واقعی و رایجاند، پس حذف کردنشان بدون دانستن جواب سخت است. بعضی سؤالها چند جواب درست دارند و فقط وقتی درست حساب میشوند که دقیقاً همهی گزینههای درست را انتخاب کنی. نتیجه و توضیح همهی سؤالها بعد از ثبت آزمون نشان داده میشود و نمره در پیشرفت من ذخیره میشود. حد قبولی ۷۰٪ (۲۱ از ۳۰) است.
ترتیب سؤالها و گزینهها هر بار عوض میشود. بعضی سؤالها بیش از یک جواب درست دارند و فقط وقتی درست حساب میشوند که دقیقاً همهی گزینههای درست را انتخاب کرده باشی. جوابها و توضیحها بعد از ثبت کل آزمون نشان داده میشوند. حد قبولی ۷۰٪ است.
کدام سازوکارهای هستهی لینوکس پایهی جداسازی و محدودسازی کانتینرها هستند؟چند جواب درست
جوابهای درست: namespace (جدا کردن دید پروسه از PID، شبکه، فایلسیستم و…)، cgroup (سقف مصرف CPU، حافظه و تعداد پروسه)
کانتینر یک پروسهی معمولی روی همان هستهی میزبان است: namespace دیدش را جدا میکند و cgroup مصرفش را محدود.
- یک hypervisor مثل KVM که برای هر کانتینر هستهی جدا بالا میآورد ← hypervisor مال ماشین مجازی است؛ کانتینرها هستهی میزبان را مشترک استفاده میکنند.
- شبیهسازی سختافزار با QEMU برای هر کانتینر ← داکر سختافزار شبیهسازی نمیکند؛ پروسه مستقیم روی همان CPU اجرا میشود.
- هستهی جداگانهای که داخل هر image قرار دارد ← image فقط فایلسیستم دارد، هسته ندارد؛ برای همین هر image روی هر هستهی لینوکسی اجرا میشود.
- لایهی سازگاری WSL1 که فراخوانهای سیستمی را ترجمه میکند ← داکر روی WSL1 کار نمیکند؛ به هستهی واقعی لینوکس (مثل WSL2) نیاز دارد.
در کانتینری فایلی ساختی، بعد
docker stopو دوبارهdocker startزدی. فایل…جواب درست: میماند؛ لایهی قابلنوشتن کانتینر تا
docker rmباقی استstop فقط پروسه را متوقف میکند. لایهی قابلنوشتن با rm از بین میرود؛ برای ماندگاری بعد از rm از volume استفاده کن.
- پاک میشود، چون stop کانتینر را به حالت image برمیگرداند ← stop به لایهی کانتینر کاری ندارد؛ فقط پروسه را متوقف میکند.
- به image اضافه میشود و کانتینرهای جدید هم آن را میبینند ← image فقطخواندنی است؛ تغییر کانتینر خودش به image نمیرود (مگر با docker commit).
- فقط اگر کانتینر با
--restart alwaysساخته شده باشد میماند ← restart policy فقط دربارهی دوباره اجرا شدن است، نه نگه داشتن فایل. - فقط اگر داخل
/tmpساخته شده باشد میماند ← مسیر فایل فرقی ندارد؛ کل لایهی قابلنوشتن میماند. - خودکار به یک volume ناشناس منتقل میشود ← داکر خودش چیزی را به volume منتقل نمیکند؛ volume را باید خودت mount کنی.
با
docker run -d -p 127.0.0.1:8080:80 nginxچه اتفاقی میافتد؟جواب درست: پورت ۸۰ کانتینر فقط از خود میزبان روی 127.0.0.1:8080 در دسترس است
قالب IP:پورتمیزبان:پورتکانتینر است. آدرس loopback یعنی فقط خود سرور (مثلاً nginx میزبان) به آن میرسد؛ برای سرویسهای داخلی همین را بخواه.
- پورت ۸۰۸۰ برای همهی شبکه باز میشود و ۸۰ بسته میماند ← وقتی IP مشخص شده، فقط روی همان IP باز میشود، نه همهی شبکه.
- nginx داخل کانتینر روی 127.0.0.1 گوش میدهد و از میزبان هم در دسترس نیست ← این تنظیم روی میزبان است؛ داخل کانتینر nginx مثل همیشه روی همهی آدرسهای خودش گوش میدهد.
- پورت ۸۰ میزبان به پورت ۸۰۸۰ کانتینر وصل میشود ← ترتیب برعکس است: اول پورت میزبان، بعد پورت کانتینر.
- فقط کانتینرهای دیگر همان شبکه به پورت ۸۰۸۰ دسترسی دارند ← کانتینرهای همشبکه مستقیم به پورت ۸۰ کانتینر وصل میشوند؛ -p برای دسترسی از میزبان است.
- پورت روی همهی کارتهای شبکه باز میشود ولی فقط برای HTTPS ← -p به پروتکل لایهی بالا کاری ندارد و فقط TCP را منتقل میکند.
کدام روشها دادهی دیتابیس را بعد از
docker rmکانتینر نگه میدارند؟چند جواب درستجوابهای درست: named volume:
-v pgdata:/var/lib/postgresql/data، bind mount:-v /srv/pg:/var/lib/postgresql/dataهر دو داده را بیرون از لایهی کانتینر نگه میدارند: named volume در مدیریت داکر، bind mount در یک مسیر مشخص روی میزبان.
- لایهی قابلنوشتن خود کانتینر ← لایهی کانتینر با rm حذف میشود.
--tmpfs /var/lib/postgresql/data← tmpfs در حافظه است و با توقف کانتینر هم از بین میرود.- نوشتن
EXPOSE 5432در Dockerfile ← EXPOSE فقط مستندسازی پورت است و به داده ربطی ندارد. - اجرای کانتینر با
--restart always← restart policy کانتینر را دوباره اجرا میکند؛ بعد از rm کانتینری نمیماند که دادهاش بماند.
در نسخههای جدید داکر،
docker volume pruneبدون گزینهی اضافه چه چیزی را پاک میکند؟جواب درست: فقط volumeهای ناشناس بدون کانتینر
volume ناشناس یعنی بینام. برای پاک کردن volumeهای نامدار بیکانتینر هم باید
-aبدهی؛ همان کاری که میتواند دیتابیسی را که کانتینرش لحظهای متوقف بوده از بین ببرد.- همهی volumeهای بدون کانتینر، چه نامدار چه ناشناس ← این رفتار
docker volume prune -aاست. - همهی volumeها، حتی آنهایی که کانتینر در حال اجرا دارند ← volume در حال استفاده هیچوقت با prune پاک نمیشود.
- فقط volumeهای نامدار بدون کانتینر ← برعکس: پیشفرض فقط ناشناسها را پاک میکند.
- هیچچیز؛ بدون
-fفقط فهرست را نشان میدهد ← بدون-fتأیید میخواهد ولی بعد از تأیید پاک میکند. - volumeهایی که بیش از ۲۴ ساعت استفاده نشدهاند ← prune بر اساس زمان کار نمیکند، مگر با فیلتر
untilکه اینجا داده نشده.
- همهی volumeهای بدون کانتینر، چه نامدار چه ناشناس ← این رفتار
برای Dockerfile یک اپ Node.js کدام ترتیب، کش build را بهتر نگه میدارد؟
جواب درست:
COPY package*.json ./←RUN npm ci←COPY . .لایهی نصب فقط وقتی دوباره ساخته میشود که package*.json عوض شود؛ با تغییر کد، فقط لایهی آخر از نو ساخته میشود.
COPY . .←RUN npm ci← هر تغییر کد، کش COPY . . و همهی لایههای بعدش از جمله npm ci را باطل میکند.RUN npm ci←COPY package*.json ./←COPY . .← npm ci قبل از کپی package.json چیزی برای نصب ندارد و خطا میدهد.COPY . .←COPY package*.json ./←RUN npm ci← COPY . . اول آمده، پس هر تغییر کد باز هم npm ci را دوباره اجرا میکند.ADD . .←RUN npm install --no-cache← همان مشکل گزینهی دوم را دارد و ADD هم اینجا مزیتی ندارد.- فرقی ندارد؛ BuildKit همهی لایهها را جداگانه کش میکند ← کش لایهای است و زنجیرهای: باطل شدن یک لایه همهی لایههای بعدی را هم باطل میکند.
در Dockerfile نوشتهای
ENTRYPOINT ["ping", "-c", "2"]وCMD ["localhost"]. دستورdocker run img 8.8.8.8چه اجرا میکند؟جواب درست:
ping -c 2 8.8.8.8آرگومانهای بعد از نام image جای CMD را میگیرند و به انتهای ENTRYPOINT اضافه میشوند.
ping -c 2 localhost 8.8.8.8← CMD جایگزین میشود، نه اینکه کنار آرگومان جدید بماند.ping -c 2 localhost← CMD فقط وقتی استفاده میشود که آرگومانی به docker run نداده باشی.- خود
8.8.8.8را بهعنوان برنامه اجرا میکند و خطا میدهد ← برای عوض کردن خود برنامه باید--entrypointبدهی؛ اینجا فقط CMD عوض شده. sh -c "ping -c 2 8.8.8.8"← هر دو در فرم exec (JSON) نوشته شدهاند، پس shell وسط نیست.- خطا؛ ENTRYPOINT و CMD با هم مجاز نیستند ← ترکیب این دو کاملاً رایج است: ENTRYPOINT برنامه، CMD آرگومان پیشفرض.
multi-stage build کدام فایدهها را دارد؟چند جواب درست
جوابهای درست: ابزار ساخت (کامپایلر، وابستگیهای توسعه) وارد image نهایی نمیشوند، image نهایی کوچکتر است و سطح حملهی کمتری دارد، با
COPY --fromفقط خروجی لازم از مرحلهی قبل برداشته میشودمرحلهی build ابزار سنگین دارد و مرحلهی نهایی فقط نتیجه را میگیرد؛ هر مرحله هم کش خودش را دارد.
- build همیشه بدون کش انجام میشود تا نتیجه تازه باشد ← هر مرحله مثل Dockerfile معمولی کش میشود.
- کانتینرهای هر مرحله بهصورت موازی در production اجرا میشوند ← مرحلهها فقط موقع build وجود دارند؛ در اجرا فقط image نهایی هست.
- لایههای image نهایی رمزنگاری میشوند ← multi-stage به رمزنگاری ربطی ندارد.
پروژهای
node_modulesو.envدارد و.dockerignoreندارد.COPY . .چه میکند؟جواب درست: هر دو را داخل image کپی میکند
هر دو در build context فرستاده و کپی میشوند: حجم image بالا میرود و secret نشت میکند. build context همهی پوشه است مگر چیزی که
.dockerignoreبیرون بگذارد؛ secretی که وارد لایه شد، با پاک کردن در لایهی بعد هم از تاریخچهی image بیرون نمیرود.- داکر
node_modulesرا خودکار نادیده میگیرد ← داکر هیچ پوشهای را بهطور پیشفرض نادیده نمیگیرد. - فایلهای نقطهدار مثل
.envهیچوقت کپی نمیشوند ← فایلهای نقطهدار هم مثل بقیه کپی میشوند. .envفقط برای Compose خوانده میشود و در build کپی نمیشود ← COPY . . همهی فایلها را کپی میکند؛ اینکه Compose هم .env را میخواند، مانع کپی نیست.- داکر بهجای
.dockerignoreاز.gitignoreاستفاده میکند ← داکر.gitignoreرا نمیخواند. - فقط فایلهایی که در git commit شدهاند کپی میشوند ← داکر به git کاری ندارد؛ فایلهای commitنشده هم کپی میشوند.
- داکر
برای image سرویسی که در production اجرا میشود، کدام ارجاع بهتر است؟
جواب درست:
app:1.4.2یاapp@sha256:…نسخهی دقیق یا digest قابلردیابی و قابلبازگشت است؛ همیشه میدانی دقیقاً چه چیزی اجرا میشود.
app:latest← latest فقط یک برچسب است که هر بار میتواند به image دیگری اشاره کند.app:latestهمراه با pull خودکار در هر ریستارت ← بدتر: نسخهی در حال اجرا بیخبر عوض میشود.app:stable← stable هم برچسب متحرک است و نسخهی مشخصی را تضمین نمیکند.- نام شاخهی git مثل
app:main← نام شاخه با هر commit به image تازهای اشاره میکند. app:dev← نسخهی توسعه برای production نیست و ثابت هم نمیماند.
دو کانتینر
webوdbروی شبکهی **bridge پیشفرض** (docker0) هستند.ping dbداخلweb…جواب درست: کار نمیکند؛ این شبکه DNS داخلی ندارد
پیدا کردن کانتینر با نام فقط روی شبکهی سفارشی (
docker network create) فعال است؛ روی bridge پیشفرض فقط با IP به هم میرسند. یک شبکهی سفارشی بساز تا DNS داخلی داکر نام کانتینر را به IP برساند.- کار میکند، چون DNS داخلی 127.0.0.11 روی همهی شبکهها هست ← DNS داخلی فقط روی شبکههای تعریفشدهی کاربر کار میکند، نه bridge پیشفرض.
- فقط اگر db پورتش را با
-pمنتشر کرده باشد کار میکند ← -p برای دسترسی از میزبان است و به DNS بین کانتینرها ربطی ندارد. - با نام image بهجای نام کانتینر کار میکند ← نام image هیچجا بهعنوان نام میزبان ثبت نمیشود.
- فقط با
--network hostکار میکند ← با host اصلاً شبکهی جدا و DNS کانتینری در کار نیست. - فقط اگر db زودتر از web اجرا شده باشد کار میکند ← ترتیب اجرا اینجا اثری ندارد؛ روی این شبکه نام اصلاً resolve نمیشود.
docker compose down -vکدام کارها را انجام میدهد؟چند جواب درستجوابهای درست: کانتینرهای پروژه را متوقف و حذف میکند، شبکههای پیشفرض پروژه را حذف میکند، volumeهای نامدار تعریفشده در compose.yaml را هم حذف میکند و داده از بین میرود
down کانتینر و شبکه را حذف میکند و
-vvolumeهای پروژه را هم. برای بهروزرسانی هرگز-vنزن.- imageهای سرویسها را هم حذف میکند ← حذف imageها گزینهی جدا (
--rmi) میخواهد. - volumeهایی که با
external: trueتعریف شدهاند را هم حذف میکند ← volume خارجی مال این پروژه نیست و Compose آن را حذف نمیکند. - فقط کانتینرها را متوقف میکند و آنها را نگه میدارد ← این رفتار
docker compose stopاست.
- imageهای سرویسها را هم حذف میکند ← حذف imageها گزینهی جدا (
فایل
.envکنارcompose.yamlدقیقاً چه کاری میکند؟جواب درست: فقط
${VAR}های داخل خود compose.yaml را پر میکنددو مفهوم جدا: .env فقط جایگزینی متغیر در فایل Compose است؛ برای متغیر داخل کانتینر باید
environment:یاenv_file:بنویسی.- همهی متغیرهایش خودکار داخل همهی کانتینرها قرار میگیرد ← خودکار وارد کانتینر نمیشود؛ باید صراحتاً به سرویس بدهی.
- همان کار
env_file:را میکند و یکی از این دو کافی است ← env_file متغیر را به کانتینر میدهد؛ .env فقط برای جایگزینی در compose.yaml است. - فقط وقتی
--profile productionبدهی خوانده میشود ← .env همیشه خوانده میشود و به profile ربطی ندارد. - باید داخل image کپی شود تا خوانده شود ← Compose آن را روی سیستم خودت میخواند و به image ربطی ندارد.
- فقط متغیرهایی را که با
DOCKER_شروع میشوند میخواند ← همهی متغیرها خوانده میشوند و پیشوند خاصی لازم نیست.
depends_on: [db](شکل ساده) چه تضمینی میدهد؟جواب درست: فقط اینکه کانتینر db زودتر شروع شود
آماده بودن دیتابیس تضمین نمیشود. برای آماده بودن، healthcheck برای db و
condition: service_healthyلازم است.- app فقط وقتی شروع میشود که دیتابیس آمادهی اتصال باشد ← این فقط با condition: service_healthy و healthcheck به دست میآید.
- اگر db بیفتد، app هم خودکار ریستارت میشود ← depends_on به ریستارت ربطی ندارد.
- app و db حتماً روی یک شبکه قرار میگیرند ← شبکهی پیشفرض پروژه همه را به هم وصل میکند؛ depends_on در آن نقشی ندارد.
- اگر db شروع نشود، app با خطا شروع نمیشود و Compose دوباره امتحان میکند ← Compose چنین تلاش دوبارهای ندارد.
- db قبل از app ساخته (build) میشود ← ترتیب build را depends_on تعیین نمیکند؛ فقط ترتیب شروع را.
برای اینکه app فقط بعد از آماده شدن postgres شروع شود، کدامها لازماند؟چند جواب درست
جوابهای درست: healthcheck برای db (مثلاً با
pg_isready)،depends_on: { db: { condition: service_healthy } }در apphealthcheck وضعیت healthy را میسازد و condition: service_healthy منتظرش میماند.
restart: alwaysروی app ← ریستارت فقط خرابی را تکرار میکند تا شاید یکبار شانس بیاوری؛ راه درست نیست.EXPOSE 5432در Dockerfile دیتابیس ← EXPOSE فقط مستندسازی است و به آمادگی ربطی ندارد.links: [db]در app ← links قدیمی است و فقط نام را میشناساند، نه آمادگی را.sleep 30در اول command اپ ← زمان ثابت حدس است: یا بیخود صبر میکنی یا کافی نیست.
میخواهی یک migration را یکبار با همان image، env و volume سرویس app اجرا کنی، حتی وقتی app بالا نیست. کدام؟
جواب درست:
docker compose run --rm app <دستور>run یک کانتینر تازه و یکبارمصرف با تنظیمات همان سرویس میسازد و
--rmبعدش پاکش میکند.docker compose exec app <دستور>← exec فقط داخل کانتینر در حال اجرا کار میکند.docker run app <دستور>← اینطور تنظیمات Compose (env، volume، شبکه) اعمال نمیشود.docker compose up app <دستور>← up دستور دلخواه نمیگیرد و سرویس را بالا نگه میدارد.docker compose restart app← restart دستوری اجرا نمیکند.docker compose start app <دستور>← start فقط کانتینرهای موجود را راه میاندازد و دستور نمیگیرد.
docker pullخطایmanifest unknown(یا not found) میدهد. یعنی…جواب درست: registry جواب داده ولی این tag را ندارد
جواب دادن registry یعنی شبکه سالم است؛ مشکل از نام یا tag است. متن خطا را بخوان.
- اینترنت قطع است ← اگر اینترنت قطع بود، اصلاً جوابی از registry نمیآمد.
- DNS نام registry را پیدا نمیکند ← خطای DNS متن دیگری دارد (مثل
no such host). - registry دسترسی از شبکهی تو را عمداً رد کرده (403) ← رد عمدی با
403 Forbiddenنشان داده میشود. - اتصال به registry timeout شده ← timeout متن خودش را دارد و یعنی جوابی نیامده.
- فایل
/etc/docker/daemon.jsonخراب است ← daemon.json خراب باعث بالا نیامدن daemon میشود، نه این خطا.
Docker Hub از شبکهی تو
403 Forbiddenبرمیگرداند. کدام راهها واقعاً جواب میدهند؟چند جواب درستجوابهای درست: تنظیم
registry-mirrorsدر/etc/docker/daemon.jsonو ریاستارت داکر، pull از یک registry جایگزین با نام کامل image،docker saveروی سیستمی که دسترسی دارد وdocker loadروی این سیستم403 یعنی خود registry درخواست را رد میکند؛ باید از مسیر دیگری (میرور، registry دیگر یا انتقال آفلاین) image را بگیری.
- عوض کردن نام image (مثلاً
library/nginxبهجایnginx) ← همان registry است و همان 403 را میدهد. - گذاشتن
registry-mirrorsدر~/.docker/config.json← آن فایل تنظیمات کلاینت است؛ میرور تنظیم daemon است و در daemon.json میآید. - افزودن Docker Hub به
insecure-registries← insecure یعنی پذیرفتن HTTP یا گواهی نامعتبر؛ رد دسترسی را حل نمیکند.
- عوض کردن نام image (مثلاً
برای بردن image به سروری بدون اینترنت، کدام روش image را کامل (با لایهها و CMD و ENV) منتقل میکند؟
جواب درست:
docker save← انتقال ←docker loadدستور کامل:
docker save -o app.tar app:1.0، انتقال فایل،docker load -i app.tar. save/load خود image را با همهی لایهها و تنظیمات نگه میدارد.docker exportاز یک کانتینر ←docker import← export فایلسیستم یک کانتینر را تخت میکند؛ تاریخچه و تنظیماتی مثل CMD و ENV از بین میروند.docker save←docker import← import برای خروجی export است و خروجی save را درست نمیخواند.docker commitروی سرور مقصد ← commit از کانتینر موجود image میسازد و به انتقال ربطی ندارد.docker cpاز کانتینر به فایل و برگرداندن ← cp فایلها را جابهجا میکند، نه image را.docker push --offline app:1.0← چنین گزینهای وجود ندارد.
کدام کارها سطح خطر یک کانتینر را کم میکنند؟چند جواب درست
جوابهای درست:
USERغیر root در Dockerfile،--read-onlyهمراه با tmpfs برای مسیرهایی که نوشتن لازم دارند،--cap-drop ALLو اضافه کردن فقط capability لازمکم کردن دسترسی پروسه (کاربر، نوشتن، capability) آسیب نفوذ احتمالی را محدود میکند.
--privilegedبرای اینکه خطاهای دسترسی پیش نیاید ← privileged تقریباً همهی محدودیتها را برمیدارد؛ خطرناکترین گزینه است.- mount کردن
/var/run/docker.sockداخل کانتینر ← دسترسی به سوکت داکر یعنی کنترل کامل daemon و عملاً root میزبان. - اجرای کانتینر با
--network hostبرای حذف لایهی NAT ← جداسازی شبکه را حذف میکند و کانتینر همهی پورتها و کارتهای شبکهی میزبان را میبیند.
چرا اضافه کردن یک کاربر به گروه
dockerاز نظر امنیتی جدی است؟جواب درست: عملاً برابر root روی میزبان است
مثلاً میتواند
/میزبان را داخل کانتینری mount کند. هر کس به daemon دسترسی دارد، میتواند کانتینر privileged بسازد یا فایلسیستم میزبان را mount کند.- فقط اجازهی دیدن فهرست کانتینرها را میدهد ← دسترسی کامل به API داکر میدهد، نه فقط دیدن.
- فقط اجازهی pull کردن imageها را میدهد ← همهی کارهای daemon را میتواند انجام دهد.
- چون گروه docker رمز ندارد، هر کسی میتواند وارد سیستم شود ← عضویت در گروه به ورود به سیستم ربطی ندارد.
- خطری ندارد، چون sudo لازم نیست ← دقیقاً همین نبود sudo خطر را پنهان میکند.
- فقط کانتینرهای همان کاربر را کنترل میکند ← daemon مالکیت کانتینر به تفکیک کاربر ندارد.
کانتینر با
--memory 256mاجرا شده و پروسهاش بیش از حد مجاز حافظه میخواهد. چه میشود؟جواب درست: پروسه کشته میشود و کد خروج ۱۳۷ است
OOM killer هسته پروسه را میکشد و
docker inspectمقدارOOMKilled=trueرا نشان میدهد. سقف حافظه سخت است: رد شدن از آن یعنی کشته شدن. سقف CPU فقط کند میکند (throttle).- داکر سقف را خودکار دو برابر میکند ← داکر سقف را خودش عوض نمیکند.
- فقط یک هشدار در
docker logsنوشته میشود ← کشته شدن واقعی اتفاق میافتد، نه فقط هشدار. - کانتینر pause میشود تا حافظه آزاد شود ← داکر خودکار pause نمیکند.
- پروسه کندتر میشود ولی ادامه میدهد، مثل سقف CPU ← این رفتار سقف CPU است، نه حافظه.
- build بعدی image خطا میدهد ← سقف حافظهی اجرا به build ربطی ندارد.
لاگ کانتینرها با driver پیشفرض
json-fileو بدون تنظیم چه رفتاری دارد؟جواب درست: بیسقف بزرگ میشود تا دیسک پر شود
با
max-sizeوmax-fileمحدودش کن؛ بهتر است سقف را سراسری در daemon.json بگذاری تا هیچ کانتینری بیسقف نماند.- هر شب خودکار rotate میشود ← json-file بدون تنظیم rotate نمیکند.
- بعد از ۱۰۰ مگابایت خودکار پاک میشود ← سقف پیشفرضی ندارد.
- به syslog میزبان فرستاده میشود و روی دیسک داکر نمیماند ← این کار driver دیگری (syslog) است.
- فقط در حافظه نگه داشته میشود ← لاگ در فایل روی دیسک نوشته میشود.
- با
docker stopپاک میشود ← لاگ تا حذف کانتینر میماند.
سرویس باید بعد از ریبوت سرور خودش بالا بیاید، ولی اگر خودت دستی stopش کردهای، بعد از ریبوت خاموش بماند. کدام restart policy؟
جواب درست:
unless-stoppedunless-stopped مثل always است، جز اینکه توقف دستی را به خاطر میسپارد.
always← always بعد از ریستارت daemon (مثلاً ریبوت) کانتینر متوقفشده را هم دوباره بالا میآورد.on-failure← فقط بعد از خروج با خطا ریستارت میکند؛ بعد از ریبوت برنمیگردد.no← هیچوقت خودکار برنمیگردد.on-failure:3← همان on-failure با سقف تلاش است.--rm← restart policy نیست؛ کانتینر را بعد از خروج حذف میکند.
این دو خط در Dockerfile چه مشکلی دارند؟
RUN apt-get updateو در خط بعدRUN apt-get install -y curlجواب درست: update از کش میآید و فهرست بستهها کهنه میماند
با تغییر خط install، خط update از کش میآید و نصب ممکن است با فهرست کهنه شکست بخورد؛ این دو را با
&&در یک RUN بنویس. کش لایهای است: خط update تغییری نکرده، پس از کش میآید حتی اگر هفتهها قدیمی باشد.- هیچ مشکلی ندارند؛ هر RUN جداگانه همیشه تازه اجرا میشود ← خطی که عوض نشده از کش میآید.
- apt-get داخل Dockerfile مجاز نیست ← apt-get در Dockerfile رایج است.
- image را کوچکتر میکند و بهتر است ← جدا کردن لایهها کوچکترش نمیکند.
-yدر Dockerfile کار نمیکند و build منتظر جواب میماند ←-yدقیقاً برای همین است که منتظر جواب نماند.- update باید بعد از install بیاید ← بدون update فهرست بستهها وجود ندارد.
کانتینری بلافاصله بعد از
docker runباExited (1)خارج میشود. کدام کارها برای پیدا کردن علت مفیدند؟چند جواب درستجوابهای درست:
docker logs <نام>،docker inspect <نام>برای دیدنState.ExitCodeوConfig.Cmd،docker run -it --entrypoint sh <image>برای ورود دستی و اجرای قدمبهقدملاگ پیام خطا را دارد، inspect کد خروج و دستور اجراشده را، و ورود دستی اجازه میدهد خودت امتحان کنی.
docker exec -it <نام> sh← exec فقط روی کانتینر در حال اجرا کار میکند؛ این کانتینر خارج شده.docker stats <نام>← stats مصرف کانتینر در حال اجرا را نشان میدهد.docker restart <نام>چند بار پشتسرهم ← همان خطا را تکرار میکند و چیزی نشان نمیدهد.
EXPOSE 80در Dockerfile دقیقاً چه میکند؟جواب درست: فقط مستندسازی است و پورتی باز نمیکند
EXPOSE فقط metadata است (و
docker run -Pاز آن استفاده میکند). برای باز شدن روی میزبان باید-p(یا-P) بدهی.- پورت ۸۰ را روی میزبان باز میکند ← باز کردن روی میزبان کار
-pاست. - قانون فایروال میزبان برای پورت ۸۰ میسازد ← EXPOSE به فایروال کاری ندارد.
- بدون آن کانتینرهای دیگر به پورت ۸۰ دسترسی ندارند ← کانتینرهای همشبکه بدون EXPOSE هم به هر پورتی که برنامه گوش میدهد میرسند.
- برنامه را مجبور میکند روی پورت ۸۰ گوش بدهد ← پورت گوش دادن را خود برنامه تعیین میکند.
- پورت ۸۰ را برای کانتینرهای دیگر میبندد ← چیزی را نمیبندد.
- پورت ۸۰ را روی میزبان باز میکند ← باز کردن روی میزبان کار
میخواهی
app:1.0را به registry خصوصیregistry.example.comبفرستی. کدام درست است؟جواب درست: اول
docker tagبا نام کامل registry، بعد pushdocker tag app:1.0 registry.example.com/team/app:1.0و بعدdocker push registry.example.com/team/app:1.0. مقصد push از نام image خوانده میشود؛ پس اول با tag نام کامل شامل آدرس registry را میدهی.docker push app:1.0 --registry registry.example.com← push گزینهای به نام --registry ندارد.docker push registry.example.com app:1.0← push فقط یک نام image میگیرد.docker save app:1.0 | docker push registry.example.com← push از ورودی استاندارد نمیخواند.docker commit app:1.0 registry.example.com/app← commit برای ساختن image از کانتینر است.docker push app:1.0بعد ازdocker login registry.example.com← login فقط احراز هویت است؛ نام بدون آدرس registry باز هم به Docker Hub میرود.
با Docker Desktop روی ویندوز، کانتینرهای لینوکسی واقعاً کجا اجرا میشوند؟
جواب درست: در یک VM سبک لینوکسی روی WSL2
این VM هستهی واقعی لینوکس دارد؛ کانتینر لینوکسی هستهی لینوکس میخواهد و WSL2 همان را در یک VM سبک فراهم میکند و همهی کانتینرها روی آن هسته اجرا میشوند.
- مستقیم روی هستهی ویندوز ← هستهی ویندوز نمیتواند پروسهی لینوکسی را مستقیم اجرا کند.
- داخل WSL1 که فراخوانهای لینوکس را ترجمه میکند ← داکر روی WSL1 کار نمیکند.
- روی سرورهای ابری Docker ← همهچیز روی سیستم خودت اجرا میشود.
- داخل Hyper-V، یک ماشین مجازی جدا برای هر کانتینر ← یک VM مشترک برای همهی کانتینرهاست، نه یکی برای هر کانتینر.
- بهصورت برنامهی معمولی ویندوزی (.exe) ← image لینوکسی فایل اجرایی ویندوز نیست.
کدام کارها image را واقعاً کوچکتر میکنند؟چند جواب درست
جوابهای درست: base image کوچکتر (مثل
slimیاalpine) وقتی با برنامه سازگار است، multi-stage build، پاک کردن کش package manager در **همان** RUN (مثلاً&& rm -rf /var/lib/apt/lists/*)هر لایه فقط اضافه میکند؛ چیزی که در یک لایه نوشته شد، با پاک کردن در لایهی بعد از حجم image کم نمیشود.
- پاک کردن فایلهای اضافه در یک RUN **جداگانه** بعد از نصب ← فایل در لایهی قبلی باقی است و حجم کم نمیشود.
docker image pruneبعد از build ← imageهای بیاستفادهی دیگر را پاک میکند، نه حجم این image را.- کم کردن تعداد
EXPOSEها ← EXPOSE فقط metadata است و حجمی ندارد.